Hz. Adem'in Tövbesinin Kabul Edilmesinin Sebebi
Hazreti Adem'in tövbesinin kabul edilmesinin sebebi, İslam'da tövbe ve affın önemi, insanın kusurlarını kabul edip Allah'a dönüşü üzerine derinlemesine bir analiz
Hz. Adem'in Tövbesinin Kabul Edilmesinin Sebebi
Denildiğine göre, Hz. Adem'in [aleyhisselam] tövbesi şu beş haslet sebebiyle kabul edilmiştir. İblis'in (aleyyillane) tövbesi de şu beş şey sebebiyle kabul edilmemiştir:
Hz. Adem'in [aleyhisselam] tövbesinin kabul edilmesine vesile olan beş haslet:
1. Adem [aleyhisselam] işlediği günahı itiraf etti.
2. Yaptığına pişman oldu.
3. Nefsini kınadı.
4. Çabucak tövbe etti.
5. Allah'ın rahmetinden ümidini kesmedi.
İblis'in (aleyhillane) tövbesinin kabul edilmemesine sebep olan beş
1. Nefsine günah işlediğini kabul ettiremedi.
2. Günahına pişman olmadı.
3. Nefsini kınamadı.
4. Tövbe etmek için acele etmedi.
5. Allah'ın rahmetinden ümidini kesti.
O halde her kimin durumu Hz. Adem'in [aleyhisselam] durumu gibiyse, onun tövbesi kabul olunur. Kimin de durumu İblıs'inki gibiyse, onun tövbesi ise kabul olunmaz.
Rivayet edildiğine göre İbrahim b. Edhem [rahmetullahi aleyh], "Allah'a isyan etmiş olarak cennete girmektense, Allah'a itaat etmiş olarak cehenneme girmeyi tercih ederim" demiştir.
Bu sözün manası şöyledir: Bir kimse, Allah'a itaat etmediği halde cennete girse, işlediği günahlardan dolayı devamlı utanç içinde olur ve cennette devamlı kederli dolaşır. Fakat bir kimse, Allah'a itaat etmesiyle birlikte cehenneme girse, utanacak ve haya edecek bir şeyi olmaz. Ayrıca bir gün cehennemden çıkabileceği ümidiyle mutlu olur."
Rivayet edildiğine göre, Malik b. Dinar [rahmetullahi aleyh], Utbetü'I Gulam'ın [rahmetullahi aleyh] yanına gitmişti. Hava soğuktu ve Utbe'nin üzerinde eski bir gömlekten başka bir şey yoktu. Utbe [rahmetullahi aleyh] ayakta durmuş tefekkür ediyor ve alnından terler boşalıyordu. Malik b. Dinar [rahmetullahi aleyh] ona,
Niye burada duruyorsun, diye sordu. Utbe [rahmetullahi aleyh],
Ey hocam! Burası, Allah'a karşı günah işlediğim bir yerdir, diye cevap verdi.
Yani Utbe [rahmetullahi aleyh] günah işlediği bir yerde işlediği bir günahı düşünüyor ve Allah'tan olan hayası sebebiyle alnından terler boşalıyordu.