Fal, Kehanet, Büyü, Uğursuzluk İnanç Zafiyeti

Fal, Kehanet, Büyü, Uğursuzluk ve İnancın Zaafiyeti

Ebû Mes’ûd’dan nakledildiğine göre, Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

“Güneş ve ay hiç kimsenin ölümünden ya da doğumundan dolayı tutulmazlar. Lâkin onlar Allah’ın âyetlerinden iki âyettir. Siz, onların tutulduklarını gördünüz zaman hemen namaz kılın.”
(B1057 Buhârî, Küsûf, 13)

Bu hadis, doğan olayların tabiatüstü anlamlarla bağlandırılmasının yanlış olduğuna işaret eder. Gök cisimlerinin hareketleri ve tutulmaları ilâhî bir düzenin parçasıdır ve insanların hayatlarıyla doğrudan bir ilgisi yoktur.

Ebû Hüreyre’den (ra) nakledildiğine göre, Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
“Helâk eden şeylerden kaçının: Allah’a şirk koşmak ve sihir yapmak!”
(B5764 Buhârî, Tıb, 48)

Bu hadis, sihrin çok büyük bir manevi tehlike olduğunu ve şirk derecesinde günah sayıldığını belirtmektedir. Allah’a tevekkül yerine büyü veya sihir gibi sapkın yollara başvurmak, imanın zaafa uğramış olması anlamına gelir.

Ebû Hüreyre’den nakledildiğine göre, Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
“Kim düğüm yapar sonra ona üflerse sihir yapmış olur. Kim sihir yaparsa şirk koşmuş olur. Kim de (kendisini koruması için nazarlık ve benzeri) bir şey takarsa o taktığı şeyin korumasına havale edilir.”
(N4084 Nesâî, Muhârebe, 19)

Bu hadis, sihrin ve batıl inançların imana zarar verdiğini ve insanı Allah’tan uzaklaştırdığını göstermektedir. Tüm şevkimizi ve inancımızı sadece Allah’a yöneltmeliyiz.

Katan b. Kabîsa, babasının Resûlullah’ı (sav) şöyle buyururken işittiğini nakletmiştir:
“Kusun ötmesini, uçmasını uğursuzluk saymak, ufak taşlar atarak veya kum üzerine çizgiler çizerek fal açmak, sihir ve kehanet çeşitlerindendir.”
(D3907 Ebû Dâvûd, Tıb, 23)

Bu hadis de, tabiat olaylarını ve rastlantıları uğursuzluk olarak yorumlamanın iman zafiyetine işaret ettiğini anlatmaktadır. Hayatımızı yönlendiren yegâne gücün Allah olduğunu unutmamalıyız.

Ebû Hüreyre şöyle demiştir: “Peygamber (sav) tefeülden (bir şeyi uğurlu, hayırlı saymaktan) hoşlanır ve tıyeradan (bir şeyi uğursuz saymaktan) hoşlanmazdı.”
(İM3536 İbn Mâce, Tıb, 43)