Cinler Allah'ın Görünmeyen Kulları
Cinler, ateşten yaratılmış, görünmeyen varlıklar olarak Allah’a kulluk etmekle sorumlu yaratıklardır. İslam’da cinlerin yaratılışı ve görevleri önemli bir yere sahiptir.
Cinler Allah'ın Görünmeyen Kulları
İbn Abbâs’tan nakledildiğine göre, Allah Resûlü (sav) şöyle buyurmuştur:
"Allah’ım! Sana teslim oldum, sana inandım, sana tevekkül ettim ve sana yöneldim. Senin yardımınla mücadele (gücü elde) ettim. Allah’ım! Beni dalalet içinde bırakmandan senin yüceliğine sığınıyorum. Zira senden başka ilâh yoktur. Sen ölmeyecek olan Dirisin, cinler ve insanlar ise ölümlüdürler."
(M6899 Müslim, Zikir, 67)
Hz. Âişe (ra) şöyle anlatmıştır:
"Yâ Resûlallah! Kâhinler bize bir şeyler söylerdi de dedikleri gerçek çıkardı." dedim. Bunun üzerine Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurdu:
"Bu doğru olan sözü bir cin elde eder ve dostunun kulağına fısıldar. O da buna yüz yalan katar!"
(M5816 Müslim, Selâm, 122)
Hz. Âişe’den nakledildiğine göre, yeni doğan çocuklar doğduklarında kendisine getirilir ve bereket için onlara dua edilirdi. Bir gün bu maksatla bir çocuk getirildi. Hz. Âişe çocuğu yatağına yatırırken yastığının altında bir ustura gördü. Bunun ne olduğunu sorduğunda, oradakiler:
"Çocuğu cinlerden korumak için onu koyuyoruz." dediler. Bunun üzerine Hz. Âişe usturayı alıp attı ve şöyle dedi:
"Allah’ın Resûlü (sav), uğursuzluk düşüncesini çirkin görür ve bundan nefret ederdi."
(EM912 Buhârî, el-Edebü’l-müfred, 314)
Yahyâ b. Ca’de’nin naklettiğine göre, Hâlid b. Velîd geceleri kılıcını yanına alarak dışarı çıkacak kadar korkar bir hâle gelmişti. Bu durumdan dolayı birisine zarar verebileceğinden endişe edilince, Hz. Peygamber’e (sav) gelerek, yaşadığı sıkıntıyı arz etti. Resûlullah (sav) şöyle buyurdu:
"Cebrail bana demişti ki: ‘Cinlerden bir ifrit senin için tuzak kurmaya çalışıyor. (Bu yüzden) şöyle dua et:
Gökten inen ve yerden yükselen kötülüklerin şerrinden, yeryüzünde yerleşen (yaşayan) ve yerin altından çıkan şeylerin şerrinden, gece ve gündüzün fitnelerinin şerrinden, hayırlı olanların dışında her türlü aniden ortaya çıkan durumdan Allah’a ve hiçbir iyinin ve kötünün ulaşamayacağı Allah’ın yüce kelimelerine (sonsuz iradesine ve hükmüne) sığınırım, Ey Rahmân!’"
(MŞ23589 İbn Ebû Şeybe, Musannef, Tıb, 28; MA19831 Abdürrezzâk, Musannef, XI, 35)
